Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν ουσίες, όπως ο TNF-a και η IL-6.
Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν ουσίες, όπως η IL-10 και η INF-γ.
Η ιντερλευκίνη-10 (IL–10), φέρεται να έχει το ρόλο του “ενορχηστρωτή” της ανοσολογικής “καταιγίδας” που προκαλεί ο ιός. Σύμφωνα με τις ιατρικές μελέτες, η ουσία αυτή αυξάνεται κατά τη νόσηση. Όταν η αύξηση αυτή όμως είναι μικρή ή σε μεταγενέστερο χρονικά στάδιο (too little and too late reaction of the immune system), τότε το αποτέλεσμα είναι η ανοσοαπορρύθμιση και η σοβαρότερη νόσηση.
Έχει αποδειχθεί επίσης, ότι όταν τα κύτταρα ενός ανθρώπινου οργανισμού καταφέρνουν να αυξήσουν έγκαιρα και σε ικανές ποσότητες την IL-10, αυτό συνδέεται με ηπιότερη νόσηση.
Επιπρόσθετα όταν τα κύτταρα του οργανισμού μας διαθέτουν αυξημένη σε κάποιο βαθμό την IL-10 πριν ακόμη μολυνθούν από τον ιό, τότε ΔΕΝ επηρεάζονται από αυτόν.